Ik draag al een bril sinds mijn twaalfde en ben op mijn vijftiende overgeschakeld op contactlenzen. Eens in de dertig kreeg ik steeds vaker last van droge ogen, irritaties en ontstekingen. Mijn contactlenzen werden steeds minder comfortabel, maar een bril was ook geen oplossing gezien mijn actieve levensstijl en sporten zoals zwemmen. Ook op vakantie voelde het als een hele verhuis: brillen, lenzen, lensvloeistof, kunsttranen… Ik was het beu en besloot mijn ogen te laten laseren.

Nadat mijn vriend eerder bij Ziezonder was geweest voor lensimplantaten én ik een artikel van Ziezonder las waarin werd aangeraden om voor je 40ste te laseren, was ik overtuigd. Ik was toen 37. Twee weken later had ik mijn vooronderzoek en een drietal weken nadien vond de ingreep plaats.

Mijn traject verliep niet helemaal standaard. Op dag twee na de behandeling was mijn zicht nog wat wazig, en dat bleef zo aanhouden. Ik werd meteen opnieuw verwelkomd voor een controle waarbij er geluisterd, gezocht en gerustgesteld werd. En zo ging ik nog een paar keer terug waarbij ik telkens met open armen ontvangen werd. Uiteindelijk bleek dat mijn ogen licht astigmatisch waren gebleven en dat de laser net iets te weinig had gecorrigeerd. Een uitzondering die ze bij ooglaserbehandelingen zelden meemaken. Een herbehandeling was mogelijk, maar pas na enkele maanden. Dat was even slikken, maar met een tijdelijke bril die ik alleen in donkere ruimtes en ’s avonds droeg, was het wazige zicht gelukkig niet storend.

De herbehandeling verliep zonder problemen. Ik koos ervoor om voorlopig enkel mijn linkeroog te laten bijlaseren, zodat ik nog even kan profiteren van dichtbij zicht in mijn rechteroog en een leesbril nog enkele jaren kan uitstellen. Ik kreeg voor de herbehandeling alle keuzes, waarbij alles duidelijk werd uitgelegd. De keuze tussen één oog of beide ogen lag volledig bij mezelf, er werd niets gepusht. Mijn linkeroog is intussen volledig gecorrigeerd, en mocht het ooit nodig zijn, kan ik alsnog terugkomen voor het andere oog.

Wat me vooral bijblijft, is de manier waarop ik ben opgevangen in mijn traject. Geen enkel telefoontje was te veel, geen controle overbodig. Ik kreeg het gevoel dat zij soms meer verveeld zaten met de situatie dan ikzelf. Ik heb ook geen enkele euro extra betaald. Die betrokkenheid, de zorg, de tijd die genomen wordt, is wat Ziezonder voor mij zo bijzonder maakt.

En ondanks het feit dat niet alles van dag één perfect was, heb ik nooit getwijfeld aan mijn beslissing. Al vanaf de eerste dag kon ik na jaren opnieuw zien zonder bril. En ook al verliep het genezingsproces niet helemaal volgens het boekje: ik zou het meteen opnieuw doen.

Mijn genezingsproces na de ooglaserbehandeling verliep niet volgens het boekje, maar ik werd telkens met open armen ontvangen. Geen vraag was te veel. Die persoonlijke opvolging gaf me alle vertrouwen